Vitet ’80 për volejbollin shkodran kanë shënuar një nga kulmet e tij. Një brez i shkëlqyer sportistësh kanë qenë ato të cilët kanë mbushur pallatin e vjetër të sportit (sot Katedralja e qytetit) dhe ndër to, njëri nga më të spikaturit ishte padyshim edhe Adrian Mikopli. Ai ka lindur në Shkodër më 2 mars 1963 dhe me sportin do të lidhej që në moshën 13 vjeçare.

Ka qenë në klasën e shtatë të shkollës “Ndoc Mazi” kur i lind ideja të merret me volejboll dhe rregjistrohet tek ekipi i të rinjve të Vllaznisë që në atë periudhë drejtohej nga trajnerët Flamur Agolli dhe Mehdi Temali. Pas katër vitesh me këtë ekip, e thërrasin me të rriturit, pikërisht në vitin 1981 kur trajner në atë periudhë ishte Mark Grimci.

Për Adrianin, kjo ishte një ëndërr e realizuar tashmë. “Të luaje me emra të tillë si Irfan Boriçi, Adrian Shiroka, Xhino Mjeda, Irfan Domnori, Gjon Çoba e më pas edhe me Mark Kroqin, Besnik Lishën, Simon Gugën, Fatmir Grudën, Adnan Boriçin, Frederik Trumzën, apo dhe në fund me të rinjtë e sapoardhur në ekip, Aleksander Leqejzën dhe Bernard Shtyllarin, sigurisht që ishte një kënaqësi e madhe për mua.

U bëra protagonist i këtij ekipi dhe kjo më lumturonte. Puna me trajnerin Grimi fillimisht dhe më pas me Petrit Juknin, dha frutet e veta sepse Vllaznia e atyre viteve u shndërrua në ekipet më të forta të Shqipërisë”- thotë Mikopli në rrëfimin e tij për gazetën “SHKODRA SPORT”. Figura kryesore e këtij shkrimi kishte vite që “kishte humbur’.

Para dy vitesh është rikthyer sërish në skenë sepse drejtuesit e klubit Vllaznia i besuan drejtimin e ekipit të të rejave. Diçka disi e habitshme të qëndrosh në Shkodër dhe plot 25 vite thuajse pa patur kontakte me sportin të cilit i kushtoi edhe rininë megjithatë Adriani e ka një shpjegim kur thotë: “Kanë qenë rrethanat familjare. Duke dashur t’i krijoj kushte sa të mira familjes, kam punuar shumë, sa në njërën punën në tjetrën.

Por kohët e fundit, vendosa që të mos merresha më me biznesin që kisha prej vitesh sepse pashë që kishte shumë vështirësi dhe pas ofertës së mikut tim Mark Kroqi, mora përsipër drejtimin e ekipit të të rejave.U riktheva sërish në pallat të sportit dhe aty gjeta të njëjtët punëtorë me të cilët isha ndarë këtu e 25 vjet më parë. Sigurisht që u kënaqa dhe njëkohësisht u emocionova kur dëgjova edhe një shprehje prej tyre kur më thanë: “Si ekip juaj i atyre viteve, nuk i vjen ma Shkodrës”.

Një kujtim që më riktheu mallin e atyre viteve të shkëlqyera.Ekipi i vitit 1985 kur fituam Kupën e Republikës mendoj se i përket kohës më të artë të volejbollit shkodran. Në rradhët e tij ka pasë emra të mëdhenj shumë të cilët vinin pas shumë seleksionimesh që kryheshin dhe tek ekipi i parë natyrisht që mbërrinin ata më të talentuarit”.

Mikopli ka qenë pjesë e një brezi të shkëlqyer megjithatë asnjëherë ata nuk arritën të shpalleshin kampion. I pyetur pse ka ndodhur kështu, ai përgjigjet: “Nuk kemi fituar titull kampion pasi konkurrenca ka qenë shumë e madhe. Ekip si Dinamo, Partizani, apo dhe Skënderbeu, kanë qenë shumë të kompletuar dhe ishte shumë e vështirë të shpalleshe kampion në ato vite. Kemi fituar tre Kupa Republike në vitet 1985, 1988 dhe 1989, kemi dalë disa herë nënkampion dhe fituar kupa të Federatës.

Nuk jemi shpall kampion sepse edhe rivalët ishin shumë të fortë por edhe disa arsye të tjera. Një nga ato ishte se në Tiranë nuk na shikonin me sy të mirë. “Dikush na quajti gjashtëshja e kuqe”, nuk e di pse por u etiketuam të tillë dhe me këtë sy, na shoqëruan. Kur ishte puna për ndeshje ndërkombëtare, nuk mund të shkonin, as unë, as Gjon Çoba, as Xhino Mjeda, as Irfan Boriçi”. Gjithsesi jemi krenar për atë çfarë kemi arritur në ato vite”.

Adrian Mikopli ka dëshirë edhe njëherë tjetër disa nga emrat dhe karakteristikat e sportistëve më elitarë me të cilët ka luajtur dhe për këtë arsye, bën një përshkrim të qartë për ta. “Irfan Boriçi, padyshim ndër emrat më të mëdhenj të volejbollit shkodran dhe atij shqiptar. Unë kam patur fatin e madh të marr fanellën me numrin 6 në momentin e lënies së sportit prej tij.

Çuditërisht ka patur një karrierë të shkurtër por ka patur një karrierë të shkëlqyer. Një volejbollist potent, i cili hynte në sferat e larta të volejbollit shqiptar për nga talenti dhe ka mbajtur një emër të madh në ekipin e Vllaznisë por edhe në tërësi për volejbollin tonë. Xhino Mjeda, një volejbollist që ndoshta- ndoshta nuk kthehet më në Shkodër.

Kam patur fatin të luaj me emra të tillë të një kalibri të madh si Shaban Uka, Ardian Doçi, Dashamir Fagu, Artur Dhima e të tjerë që nuk po i përmend, por me karakteristikat që unë kam parë tek Xhino Mjeda, ai ka qenë më i veçantë nga të gjithë, ka qenë i rradhë në llojin e tij. Nëse do ta kishim sjellë sot në kohë, mendoj se Mjeda do të kishte qenë jo më një volejbollist i kalibrit të lartë në Shqipëri, por i tillë në arenën ndërkombëtare.

Mark Kroqi ka qenë i pari i cilit aplikoi teknikën e shërbimit me kërcim dhe ne në njëfarë mënyre, kemi qenë nxënësit e tij në këtë drejtim. Gjon Çoba me pasin e tij ka qenë i mrekullueshëm në çdo ditë të tijën … Adrian Shiroka, një tjetër emër i madh që ka dhënë shumë për volejbollin shkodran.

E veçanta e ishte dashuria e madhe me të cilin priste djemtë e rinj që inkuadroheshin në të. Ai ishte një trajner i heshtur në fushën e stërvitjes dhe kjo e bënte të veçantë në krahasim me të tjerët. Kështu do të flisja edhe për të tjerët dhe besoj se nuk do gaboj sepse secili ishte më i talentuar se tjetri”- thotë ai.

Kërcyeshmëria 3.50 e rrallë për kohën

Një nga karakteristikat kryesore të lojës së Adrian Mikoplit ka qenë aktivizimi në disa pozicione teksa ka luajtur edhe si pasues por edhe si shuter. Shtatërlartësia e tij nuk ka qenë e madhe, vetëm 180 metra, çka për një logjike volejbolli nuk është e lartë për një lojtar shuter. Por Adriani kishte një të veçantë: kërcyeshmërinë. “Kam qenë i gjatë 1.80 m por kam kërcyer 3.50 m, e cila ishte ndër prekjet më të larta në volejbollin shqiptar të asaj kohe”- thotë ai.

Lënia e sportit

Adrian Mikopli e ka lënë sportin në vitin 1992. Atëherë kur me ndryshimet demokratike, shumë sporte u shkrinë edhe në Shkodër. Ishte vetëm 29 vjeç dhe u detyrua ta braktiste sportin e tij të dashur, megjithatë jo me ndonjë brengë sepse tashmë me të, kishte arritur jo pak gjëra dhe plotësuar jo pak ëndërra.

Origjina e mbiemrit “Mikopli”

Të gjithëve u ka bërë përshtypje ky mbiemër, i rrallë në Shkodër por pse jo edhe në Shqipëri. Për herë të parë ndoshta publikisht, Adriani e sqaron origjinën e këtij mbiemri që në fakt, pas viteve ’90 nuk do t’i sillte ndonjë përfitim. ‘Gjyshi im e ka patur origjinën nga Greqia dhe si rrjedhojë, kemi trashëguar mbiemrin e tij, ndonëse si babai im, po ashtu edhe unë, kemi lindur në Shkodër. P

as viteve ’90, për arsye dokumentacioni, duhet nxjerrë rrënja e trungut familjar dhe aty zbuluam se mbiemri i vërtetë ishte “Mikopula”. Një mbiemër që në fakt nuk më ndihmoi aspak pas ardhjes së demokracisë. Nëse shumë shqiptarë, pa asnjë lloj mbështetje, udhëtuan drejt Greqisë dhe bënë dokumentacionin e jetuan atje, unë, ndonëse me origjinë greke, zgjodha të punoj e të jetoj në Shkodër. Jo më kot, nuk di asnjë fjalë greqisht. Megjithatë nuk jam penduar aspak. Ky qytet më ka dhënë shumë kënaqësi, këtu kam jetuar dhe jam i lumtur për këtë gjë”- thotë ai.
Gjergj KOLA